Λαβύρινθος της τύχης (XLV, XLVI), Juan de Mena (1411-1456)

Η Ελλάδα, μέσα από τα μάτια του Χουάν ντε Μένα, Ισπανού ποιητή του 15ου αιώνα.

Ο Χουάν ντε Μένα (1411- 1456) ήταν Ισπανός ποιητής που ανήκε στην Δαντική Αλληγορική  Σχολή  (Escuela alegórico - dantesca) της Πρώιμης Ισπανικής Αναγέννησης.

Είναι ευρύτερα γνωστός για το έργο του: Λαβύρινθος της Τύχης ( Laberinto de Fortuna),
το οποίο εμπνεύστηκε από την Θεία Κωμωδία του Δάντη.

Από το ποίημα αυτό θα δούμε ένα μικρό απόσπασμα στο οποίο ο ποιητής μιλά για την Ελλάδα, της μακρινής εκείνης εποχής, μερικά χρόνια πριν την οθωμανική λαίλαπα, αναφερόμενος σε αυτήν με τοπωνύμια αρχαία.

Λαβύρινθος της Τύχης

XLV
Από την Μεσόγειο μέχρι τη μεγάλη θάλασσα
Από του Νοτιά τη μεριά είδαμε όλη την Ελλάδα
Τη Χαονία, Μολοσσία, Καλυδωνία, Βοιωτία,
Tην Ήπειρο, με την πηγή της τη μοναδική
Που αν δοκιμάσεις ν' ανάψεις κεριά
Σβηστά τα βάζεις κι ανάβουν μετά:
Αν αναμμένα μπουν, σβήνουν ξανά:
Αφού φωτιά μπορεί να δώσει και να κλέψει φωτιά.

XLVI
Η μεγάλη Θεσσαλία μας παρουσιάστηκε,
Και το βουνό Όλυμπος που σ' αυτήν απλώνεται,
Σε ύψος τα νέφη ξεπερνά,
Την Αρκαδία και την Κόρινθο αγκαλιάζοντας:
Και από τις Άλπεις είδα να υψώνεται
Μέχρι του μεγάλου Ωκεανού τα πέρατα
Η Ιταλία, που από τους Ρωμαίους
Σατουρνία τη χρυσή εποχή ονομάστηκε.

Χουάν ντε Μένα

Λαβύρινθος της Τύχης (1444) (απόσπασμα)
(Laberinto de Fortuna, Juan de Mena )

Απόδοση από τα μεσαιωνικά ισπανικά: Αργυρώ Χατζηπαναγιώτου

Ο Juan de Mena προσφέρει  το έργο: Λαβύρινθος της Τύχης στον βασιλιά της Καστίλλης,  Juan II, 1509